Suskunluğun Zor Bana Ey Aşk!

**angel1975** · 27-05-2009, 09:13

Yokluğun kor bana Sensiz, bin ateş parçasına bölünür kalbim Tenimde cehennem cehenneme düşer, bir daha yanar Avucumda denizler kurur; çöller başlar

Gözüme geceler üşüşür; sabahlar ürküp uzaklara kaçar Sözlerimi hece hece alev sarar; dudağımda yangınlar başlar Korkarım, bir kez “su” dersem sular alev alır

Susuşun zor bana Sensiz, yokuşlar uzar, yollar uçurumlara uğrar Yaraların kabuğu açılır; ırmakların yatağı daralır Sele kapılır dağlar; köprüler geçilmez olur Dünyanın bütün taşları kirpiklerime biner; güneşlerin hepsi çöle iner Elimde kalır ağıtların hepsi; kimse duymaz, kimse ağlamaz, kimse anlamaz Bir kuyuya iner gibi; tozlanır şiirler, güfteler silinir, şarkılar boğulur Harfler harflere bitişmez olur Sahipsiz kalır keman; telleri kopar bağlamaların Ahenk bozulur; nefessiz kalır neyler Bir “Ah!” etsem, “Ah!”ların hepsi ağlar

Varlığın koca bir dağ bana Şirin bu kadar uzak değildi Ferhat’e Sadece dağlar ayırdı onları Dağdan sonrası Şirin’di Dağın berisi Ferhat’ti Sen ise dağın kendisisin Kazıp da yakın edeceğim bir yer yok ki Şirin’e Ferhat olayım Aşıp da kavuşacağım bir yâr yok ki sana geleyim Sanki bir yanım dağ, bir Ferhat’tir benim Kimi kimden uzak bileyim? Su içecek dudaklar kurudu, kime sular getireyim? Sular serinliğini yitirdi; kime sâki olayım?

Yokluğunu sor bana Mecnun’un gözünde Leylâ değilsin ki, sana gelmek için çölleri göze alayım Çölleri hepten yaktım; kumlar dağıldı, tozlar uçuştu Aşk kalplere küstü, kuyulara düştü Koynuma gömdüm ayrılığını ve her bahar yokluğunu meyve verdim Mecnun beni deli sandı Leylâ gözlerime aldandı; gözlerini gözlerimde aradı Araya dağları koydum; kimse aldırmadı Nice deniz kıyısında nice sevgili bekledim; hiçbirinden selam gelmedi Şişelere bırakılmış mektuplar gördüm; okuyan olmadı Ah, sevdiğim, sen yoksun buralarda, tadın da tadı kaçtı, lezzetler hüzne bulandı Şöyle incecikten bir kez “aşk” desem, şiirler utanır, şarkılar kör olur, türküler köyden kaçar Yokluğunu bir sorsan bana, cevapların cümlesi kılıç kuşanır, suların hepsi köpürür, kuru dallar bin defa kırılır, kuşlar bin kez daha dağılır

Hasretin nâr bana Kuraklığın dudağı çatlar adını söyleyince Pervane ateşi bırakıp yüzüme koşar; yanmaya gelir Buzullar dudağıma koşar, erimeye özenir Mumların alevi parlar seni anınca Gölgeler senin adının altında serinler, dinlenir Nicedir kirpiklerimde taşıdığım taşlar yoluma düşer; hüznüme yaslanır, ağlar, ağlar, ağlar Bütün yangınların bütün külleri bana savrulur; anka kuşlarının hepsi gözlerimin içine bakar, bir kez daha uçmak için yalvarır Yangını da yaktığımdan, küllerin hepsi yine, yeni ve yeniden küllenir Adını ağzıma alsam, her yere her zaman yağmur yağar, denizler denizlere koşar, bütün dağlardan bütün dağlara kuşlar kanatlanır

Sızın yâr bana Seni yitirdiğimden beri, elimden ayrılıklar tutuyor; el ele dolaşıyoruz terk edilmiş sahilleri Acıların canı yanıyor adını anınca, susayım diye yalvarıyorlar Yaralar senin susuşunla yaralanıyor; bir söz umuyorlar dudağından merhem olur diye Bir bilsen, ne kadar zamandır kapımda bekleşiyor unutuşlar, “bir yol bizi de hatırlasın” diyorlar Geceleri sokak lambalarının loşluğuna sığınıp birbirlerine sarılıyorlar ama yine de çok üşüyorlar Bir sabah gelip yüzlerini tek tek öpüp okşarsın diye umuyorlar Bir de, evden kaçmış mutluluklar var; hâlâ sığınacak bir köprü altı arıyorlar ama gözleri aydınlık pencerelerin önünde, belki sen ekmek verirsin diye bekliyorlar Umutlar var hemen aşağı mahallede, gecekondu yapmışlar kendilerine, köylerini bırakmışlar, kalplerden sürülmüşler Gelirsin diye yolunu gözlüyorlar Yolları sorma, onlar hepsinden perişan, sevgilinin köyüne dolanmak için can atıyorlar, kıvranıyorlar ama nafile Sen olmayınca, yollar da yolda kalıyor, ayakları taşa dolanıyor

Neredesin ey sevdiceğim? Sensiz ayrılık bile ayrıldı sevdiğinden Sensiz hüzün de mahzun oldu Sensiz şiirler yarım kaldı, dudağa değmedi; sadece bir fısıltını bekliyorlar Heceler senin elinden tutup şarkılara sokulmak istiyorlar Haberin var mı sevdiceğim, burada kuşlar yuvaya uçmuyor; gurbet bile gurbete düşüyor Duydun mu, burada bahar geldiğine pişman oluyor; güzün yaprakları kuruyor

Belki okursun diye buraya yazıyorum, harfler seni hecelemek için sabırsızlanıyor A olmayınca Ş dudağa yapışıyor, sessiz kalıyor K olmayınca, A ve Ş boşluğa düşüyor, anlamsız kalıyor “A”, “Ş” ve “K” senin adının kucağında büyüyor, senin anlamının sıcağında doyuyor

İnan bana, sensiz ayrılık bile ayrılık olmuyor, kavuşmak bile tat vermiyor Sensiz ne seven sevebiliyor, ne sevilen sevildiğini biliyor Sensiz sözler boşluğa düşüyor, sensiz kalem kâğıda dokunmuyor, sensiz dudak dudağa değmiyor Sensiz ne sevda seviniyor ne veda üzülüyor Sensiz hüzün bile yüze gelemiyor, acılar utanıp kuytulara saklanıyor

Yokluğun kor bana ey aşk

Sende yak beni, ateşe at sözlerimi

Suskunluğun zor bana ey aşk

Ben sustum, sen söyle iyiliğimi

Linkleri Görebilmek Yada Dosyaları İndirebilmek İçin
Kayıt Olmanız GEREKMEZ !

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

**karambol** · 05-09-2009, 13:03

Alıntı:


	Sızın yâr bana Seni yitirdiğimden beri, elimden ayrılıklar tutuyor; el ele dolaşıyoruz terk edilmiş sahilleri Acıların canı yanıyor adını anınca, susayım diye yalvarıyorlar Yaralar senin susuşunla yaralanıyor; bir söz umuyorlar dudağından merhem olur diye

Offff Süper sözler

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Benzer Konular
Konular	Konuyu Başlatan	Forum	Yaz	Son Mesaj
Suskunluğun dudaklarımda bükemediğim tek cümle	angel1975	Aşk Hakkında Her Şey	0	04-05-2009 00:45
Bir Öpücük Ver Bana	BeLaLıM	Sinema Genel	0	11-03-2009 11:11
bana olan şey	doğukan	Korkunç Olaylar	6	21-02-2009 00:27
Ya bana çıkarsa	SH - Haberci	Sanalhazinem Haberci	0	04-08-2008 13:00
Dokunma Bana ..!	SiLeNtScReAm	Aşk Şiirleri ve Hikayeleri	0	05-06-2007 16:12