Necip Fazıl Kısakürek - Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri

**zuzuum** · 19-05-2009, 12:04

Zindandan Mehmede Mektup

Zindanda iki heceMehmed'im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adamboynunda yafta
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı?Belki Daha ölmedim!
Avlu Bir uzun yol Tuğla döşeli
Kırmızı tuğlalar altı köşeli
Bu yol da tutuktur hapse düşeli
Git ve gel Yüz adımBin yıllık konak
Ne ayak dayanır buna ne tırnak!

Bir alem ki gökler boru içinde
Akıl almazların zoru içinde
Üstüste sorular soru içinde
Düşün mü konuş mu sus mu unut mu?
Buradan insan mı çıkar tabut mu?

Bir idamlık Ali vardı asıldı
Kaydını düştüler mühür basıldı
Geçti gitti birkaç günlük fasıldı
Ondan kalan boynu bükük ve sefil;
Bahçeye diktiği üç beş karanfil

Müdür bey dert dinler ***ün"maruzat"!
Çatık kaşHükümet dedikleri zat
Beni Allah tutmuş kim eder azat?
Anlamaz; yazsız pulsuz dilekçem
Anlamaz!ruhuma geçti bilekçem!

Saat beş dedi mi bir yırtıcı zil
Sayım var maltada hizaya dizil!
Tek yekün içinde yazıl ve çizil!
İnsanlar zindanda birer kemmiyet;
Urbalarla kemik mintanlarla et

Somurtuş ki bıçak nara ki tokat;
Zift dolu gözlerde karanlık kat kat
Yalnız seccademin yönünde şefkat
Beni kimsecikler okşamaz madem
Öp beni alnımdan sen seccadem!

Çaycı getir ilaç kokulu çaydan!
Dakika düşelim senelik paydan!
Zindanda dakika farksız aydan
Karıştır çayını zaman erisin
Köpük köpük duman duman erisin!

Peykeler duvara mıhlı peykeler
Duvarda başlardan yağlı lekeler
Gömülmüş duvara baş baş gölgeler
Duvar katil duvar yolumu biçtin
Kanla dolu sünger Beynimi içtin

SükutKıvrım kıvrım uzaklık uzar
Tek nokta seçemez dünyada nazar
Yerinde mi acep ölü ve mezar?
Yeryüzü boşaldı habersiz miyiz?
Güneşe göç var da kalan biz miyiz?

Ses demir su demir ve ekmek demir
İstersen demirde muhali kemir
Ne gelir ki elden kader bu emir
Garip pencerecik küçük daracık;
Dünyaya kapalı Allah'a açık

Dua dua eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta gök parçalanmış
Gözyaşı bir tarla hep yoncalanmış
Bir soluk bir tütsü bir uçan buğu
İplik ki incecik örer boşluğu

Ana rahmi zahir şu bizim koğuş
Karanlığında nur yeniden doğuş
Sesler duymaktayım; Davran ve boğuş!
Sen bir devsin yükü ağırdır devin!
Kalk ayağa dimdik doğrul ve sevin!

Mehmed'im sevinin başlar yüksekte!
Ölsek de sevinin eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!
Yarın elbet bizim elbet bizimdir!
GÜN DOĞMUŞ GÜN BATMIŞ EBED BİZİMİDİR

Necip Fazil KISAKUREK

Linkleri Görebilmek Yada Dosyaları İndirebilmek İçin
Kayıt Olmanız GEREKMEZ !

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

**zuzuum** · 19-05-2009, 12:05

ne hasta bekler sabahi
ne taze ölüyü mezar
ne de şeytan bir günahi
seni beklediğim kadar

geçti istemem gelmeni
yokluğunda buldum seni
birak vehmimde gölgeni
gelme artik neye yarar

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

**zuzuum** · 19-05-2009, 12:06

Zehir

Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu derken saniye
İlk düşünce beni yokluk ısırdı;
Sonum yokluk olsa bu varlık niye?
Yokluk sen de yoksun bir var bir yoksun!
İnsanoğlu kendi varından yoksun
Gelsin beni yokluk akrebi soksun!
Bir zehir ki hayat özü faniye

Mayıs 1983
-Son Şiiri-

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

**zuzuum** · 19-05-2009, 12:07

Ben

Ben kimsesiz seyyahı meçhuller caddesinin;
Ben yankısından kaçan çocuk kendi sesinin
Ben sırtında taşıyan işlenmedik günahı;
Allah'ın körebesi cinlerin padişahı

Benusanmaz bekçisi yolcu inmez hanların;
Ben tükenmez ormanı ısınmaz külhanların
Ben kutup yelkenlisi buz tutmuş kayalarda;
Öksüzün altın bahtı yıldızdan mahyalarda

Ben başı ağır gelmiş boşlukta düşen fikir;
Benliğin dolabında kör ve çilekeş beygir
Ben Allah diyenlerin boyunlarında vebal;
Ben ***ünküne mazi yarınkine istikbal

Ben ben ben ; haritada deniz görmüş boğulmuş;
Dokuz köyün sahibi dokuz köyden kovulmuş
Hep ben ayna ve hayal; hep ben pervane ve mum;
Ölü ve Münker-Nekir baş dönmesi uçurum

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

**zuzuum** · 19-05-2009, 12:08

Tabut

Tahtadan yapılmış bir uzun kutu:
Baş tarafı geniş ayak ucu dar
Çakanlar bilir ki bu boş tabutu
Yarın kendileri dolduracaklar

Her yanından küçülen bir oda gibi
Duvarlar yanaşmış tavan alçalmış
Sanki bir taş bebek kutuda gibi
Hayalim içinde uzanmış gitmiş

Cılız vücuduma tam görünse de
İçim bu dar yere sığılmaz diyor
Geride kalanlar hep dövünse de
İnsan birer birer yine giriyor

Ölenler yeniden doğarmış; gerçek!
Tabut değildir bu bir tahta kundak
Bu ağır hediye kime gidecek
Çakılır çakılmaz üstüne kapak?

1930

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

**zuzuum** · 19-05-2009, 12:09

Çile

Gaiblerde bir ses geldi: Bu adam
Gezdirsin boşluğu ense kökünde!
Ve uçtu tepemden birdenbire dam;
Gök devrildi künde üstüne künde

Pencereye koştum: Kızıl kıyamet!
Dediklerin çıktı ihtiyar bacı!
Sonsuzluk elinde bir mavi tulbent
Ok çekti yukardan üstüme avcı

Ateşten zehrini tattım bu okun
Bir anda kül etti can elmasımı
Sanki burnum değdi burnuna (yok)un
Kustum öz ağzımdan kafatasımı

Bir bardak su gibi çalkandı dünya;
Söndü istikamet yıkıldı boşluk
Al sana hakikat al san rüya!
İşte akıllılık işte sarhoşluk!

Ensemin örsünde bir demir balyoz
Kapandım yatağa son çare diye
Bir kanlı şafakta bana çil horoz
Yepyeni bir dünya etti hediye

Bu nasıl bir dünya hikayesi zor;
Makânı bir satih zamanı vehim
Bütün bir kahinat muşamba dekor
Bütün bir insanlık yalana teslim

Nesin sen hakikat olsan da çekil!
Yetiş körlük yetiş takma gözde cam!
Otursun yerine bende her şekil;
Vatanım sevgilim dostum ve hocam!

Aylarca gezindim yıkık ve şaşkın
Benliğim bir kazan ve aklım kepçe
Deliler köyünden bir menzil aşkın
Her fikir içimde bir çift kelepçe

Niçin küçülüyor eşya uzakta?
Gözsüz görüyorum rüyada nasıl?
Zamanın raksı ne bir yuvarlakta?
Sonum varmış onu öğrensem asıl?

Bir fikir ki sıcak yarad kezzap
Bir fikir ki beyin zarında sülük
Selam sana haşmetli azap;
Yandıkça gelişen tılsımlı kütük

Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol!
Ey yedinci gök esrarını aç!
Annemin duası düş de perde ol!
Bir asâ kes bana ihtiyar ağaç!

Uyku katillerin bile çeşmesi;
Yorgan Allahsıza kadar sığınak
Teselli pınarı sabır memesi;
Size şerbet bana kum dolu çanak

Bu mu rüyalarda içtiğim cinnet
Sırrını ararken patlayan gülle?
Yeşil asmalarda depreniş şehvet;
Karınca sarayı kupkuru kelle

Akrep nokta nokta ruhumu sokmuş
Mevsimden mevsime girdim böylece
Gördüm ki ateşte cımbızda yokmuş
Fikir çilesinden büyük işkence

Evet her şey bende bir gizli düğüm;
Ne ölüm terleri döktüm nelerden!
Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm
Yetişir çektiğim mesafelerden!

Ufuk bir tilkidir kaçak ve kurnaz;
Yollar bir yumaktır uzun ve dolaşık
Her gece rüyamı yazan sihirbaz
Tutuyor önümde bir mavi ışık

Büyücü büyücü ne bana hıncın?
Bu kükürtlü duman nedir inimde?
Camdan keskin kıldan ince kılıcın
Bir zehir kıymak gibi beynimde

Lugat bir isim ver bana halimden;
Herkesin bildiği dilden bir isim!
Eski esvaplarım tutun elimden;
Aynalar söyleyin bana ben kimim?

Söyleyin söyleyin ben miyim yoksa
Arzı boynuzunda taşıyan öküz?
Belâ mimarının seçtiği arsa;
Hayattan muhacir; eşyadan öksüz?

Ben ki toz kanatlı bir kelebeğim
Minicik gövdeme yüklü Kafdağı
Bir zerreciğim ki Arş'a gebeyim
Dev sancılarımın budur kaynağı!

Ne yalanlarda var ne hakikatta
Gözümü yumdukça gördüğüm nakış
Boşuna gezmişim yok tabiatta
İçimdeki kadar iniş ve çıkış

Gece bir hendeğe düşercesine
Birden kucağına düştüm gerçeğin
Sanki erdim çetin bilmecesine
Hem geçmiş zamanın hem geleceğin

Açıl susam açıl! Açıldı kapı;
Atlas sedirinde mavera dede
Yandı sırça saray ilahi yapı
Binbir avizeyle uçsuz maddede

Atomlarda cümbüş donanma şenlik;
Ve çevre çevre nur çevre çevre nur
İçiçe mimari içiçe benlik;
Bildim seni ey Rab bilinmez bilinmez meşhur!

Nizam köpürüyor med vakti deniz;
Nizam köpürüyor ta çenemde su
Suda bir gizli yol pırıltılı iz;
Suda ezel fikri ebed duygusu

Kaçır beni ahenk al beni birlik;
Artık barınamam gölge varlıkta
Ver cüceye onun olsun şairlik
Şimdi gözüm büyük sanatkarlıkta

Öteler öteler gayemin malı;
Mesafe ekinim zaman madenim
Gökte saman yolu benim olmalı;
Dipsizlik gölünde inciler benim

Diz çök ey zorlu nefs önümde diz çök!
Heybem hayat dolu deste ve yumak
Sen bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem Sonsuza varmak

Yorum yada Mesaj Yazın !
Yorum yada Mesaj Göndermek için Lütfen Üye Girişi Yapın.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Benzer Konular
Konular	Konuyu Başlatan	Forum	Yaz	Son Mesaj
Necip Fazıl Kısakürek belgeseli	SH - Haberci	Sanalhazinem Haberci	0	11-11-2008 19:21
Necip Fazıl Kısakürek belgeseli	BeLaLıM	Online Belgesel Film İzle	0	11-11-2008 16:01
Necip Fazıl Kısakürek	SiLeNtScReAm	Oyuncu & Ünlüler	5	30-05-2008 00:39
Necip Fazıl Kısakürek	ANKEBUT	Şairlerimiz ve Şiirleri	0	21-01-2008 20:08
Necip Fazıl Kısakürek	MéTRoPoLi$	Şairlerimiz ve Şiirleri	10	24-09-2006 18:33