Yalnızlığım

Dalmışım,
Dalmışım ki,hemde nasıl ?
Öyle ki, ardımdan gelen ayak seslerini
Duymazcasına
Ya sensen arkamda ki !
Dönüp baktım
Yalnızlığım !
Sonra, bir daha dönüp baktım
Yine yalnızlığım

Yine aynı şarkı da ağladım, biliyormusun ?
Yine aynı nakarat işte,yalnızım Bir seni düşündüm korkuyla, bir sigaramdan
çektim derin derin İnceden bir nağmeydi, gözlerimi yaşlarla tanıştıran,
adı hep sevgi, adı hep yalnızlık
Bırakıverdim kendimi umursamaz, ağladım bu gün bilmem neden
Nicedir bu kadar ağlamamıştım hatırlamıyorum
Zaman ilerliyor, ben ağlıyorum ve ben yaşıyorum, ama işte öylesine

Yorulmuşum, hemde çok yorulmuşum
Karma karışık düşüncelerimden bile çıkmadım bu gün
Ve ilk defa, bir anne sinesi kokusu aradım
Baba ocağında içtiğim bir tas sıcak çorba tadı aradım hayatımda
Evcilik oyunlarımı, mızıkçılık yaptığımı, sevince döktüğüm gözyaşımı,
uydurma masallarımı
Ne bileyim işte çocukluğumu özledim
Sen aklıma düşünce belki şimardım biraz,
geçmişe özlemlerimi arattın bana
Dedim ya, ben yine aynı şarkıda ağladım,
aynı nakarat kahretti beni
Yalnızım ama bu kez küfredemeyecek kadar

Kırıldım hayatıma, yaşantıma, bahtıma, hayatıma dair her ne varsa,
kırıldım yeniden bu gün
Nasıl biliyormusun ? Berbat bir durumdayım yine, geçmişte olduğum gibi
Hani bir bayram arefesinde, oturup ta balkon köşelerin de,
kurduğum hayallere inandığım o günlere döndüm
Kıskandığım evlerin bacalarına taşları yağdırdığım günlere
Ya da, bir bayram sabahı içim de sakladığım, küçücük yüreğime sığdırdığım,
ama hiç belli etmediğim
Saklanbaç oyunu gibi hayatta, saklanılan yermiş gibi gülücüklerim, kahkahalarımın ardına saklandığım günlerime
Hep bir çift el eksik ti, öperken
Hep bir çift eksik bakar dı bana ve hep bir çift kol saklıydı,
beni saramayan
Ben inatçı, ben huysuzdum elalemce, ele avuca sığmazdım herkezce,
ben yine gülerdim ama ben
Ama ben yaralıydım, gerçekten yaralıydım
Çünki ben 'Anne! 'diye uyandığım geceler de,yalnızdım

Yalnızdım, üşüdüğümde
Bir hayaldi, bir hayal perisi vardı gelecek ısıtacak tı yatağımı
Bir hayal di ama hiç gerçekleşmedi, ben hiç ısıtamadım yatağımı
Ve ben hiç sevemedim soğukları, sevemedim o günlerden sonra kışı,
sevemedim rüzgarı, sevemedim puslu havaları
Sevemedim işte kalın kalın giyinmeyi,
bana o günlerimi anımsatıyor diye,
giymedim üstüme hiç yün kazakları,
kalın hırkaları
Hasta olsamda çıkarmadım üstümden, yazın giydiğim kıyafetlerimi

Şimdi ise, iki çift göz eksik hayatımda, bu dafe gerçekten yalnızım